خانوادگی 2 – Khanevadegi 2
تک آهنگ ها
- موزیک ویدئو خانوادگی ۲
- تماشای نسخه کامل از کانال یوتیوب جرشا :
- https://youtube.com/c/MirzaJarsha
- در این موزیک ویدئو ۳۹ نفر ( از هر استان ایران حداقل یک نفر ) حضور داردند و با زبان یا گویش یا لهجه منطقه خود اجرا و از پوشش های بومی و ساز های محلی و مکان های تاریخی و فرهنگی استان خود استفاده میکنند ولیکن به علت برخی محدودیت ها همچنان جای بخش بزرگی از فرهنگ ها و قومیت ها و زبان های این مرز و بوم در این اثر خالی میباشد !
- هنرمندان به ترتیب حضور در ویدئو : سینا تهم / بابک ماکاولی / سانبوی / حسین هفت / جرشا / بیداد / یاس / رضا پیکه / سولی / علی اوج / ترین / پرهام سزار / کهگل / حامد اسلش / آتا / فیم / سینا ساعی / جی دال / آریا آهیر / امین زنیس / رایمن / کیان / عرفان پایدار / توار / امیرعلی اسنیف / حسین قدیمی / ماهان / میلاد هانیبال / عدنان ( وارماشین ) / مهران یاسا / آرتام هومت / آرش انورتو ( آرخش ) / رض / سعید اژدر / رضا منجی / سیاوش عالیجناب / بهنام ترکان / فردین / اشکان کاگان
- تهیه کننده و کارگردان و مدیر تولید و مدیر اجرایی : jarshaa
- تصویر بردار و کارگردان هنری : mohammad azarfar
- دستیار تصویر بردار و عکاس : mohammad teymoury
- تدوین : hasanamiriiiii
- اصلاح رنگ : rezamhassani
- ضرب آهنگ : prodbykagan
- مهندسی صدا : hosein mousaavii
- مدیر پخش و فروش و مشاور تبلیغات :sajad trb
- حامی مالی : icymonkey.drink
- زیرنویس : s picaro
- طراحی فونت و تایپوگرافی : ablqsmi
- طراح جلد : noor graffiti
- و با تشکر از تمام دست اندرکاران و دوستانی که در راستای تولید این اثر حمایت کردهاند !
متن آهنگ
- گرم میشه سمت ما شب هرکه باشد
- سر مست واژه است ، درد "سر" را رهسپار است
- من هم در به در سرگشته ام ز درک عالم
- حاضرم نقد دهم هرچه دارم در قبالش
- میشکنم سد ، از هر سمت ازم هست یه کار بکر
- هنوز سخت ، در عجب هستم از حصار فکر
- روی فکر ، روی فکر ، رویش نردبان بکش
- این نقش بی وجود ننگ رو گاهی رستگار بکش
- ببخش اعتبار بهش ، یکم اتکا به عشقه لازم
- که مثل اعتماد به چشم بازه
- به جای ضرص قاطع انعطاف بده
- که نتیجه مثل این همیشه یه جنس نابه
- اسم من "بابک ماکاولی" هستش پسر ، جد من خرمدین
- اگه به قلعه بابک نگاه کنی میبینی که ازش غیرت میباره ، بذار
- صدام
- برسه به کوه های سهند و یام و سبلان ، به قره داغ و میانه و داریان
- به آینالی و زنجان و تبریز ، پارس آباد ، ارس باران و جلفا و آستارا
- ترک ها تکن ، غیرت شهرم تبریز بی حد و اندازه اس و دشمنشو صدا میزنه
- تموم تیم ها جلوی تراکتورش تسلیم میشن و حریفش جلوی ترک ها خمیازه میکشه
- بیا به سرزمین من و شاهد باش چه
- پسرایی که مثل شیر از زاغه ها اومدن و آمادن
- فرهنگ تبریز پیر بنا بر متحد بودنه و
- برادری بینشون هست و ملتش يکپارچه و تکمیله
- سرباز وطنم نوشتم آریایی ام
- لرم، خون آریوبرزن تو رگام جارین
- من از نژاد اتابکان و یوتاب بی باکم
- پس بپا اهانت نکنی به ناموسم و خاکم
- ساختم از اراده ام آهن پا پس نذارمو یادم دادن
- وطن پرست متعصبم و ذاتا نمیره تو باور باختن
- من لرم و دینم غیرتمه
- و زینت من پاکی چشمانمه
- من از نسل کریم خان زندم و
- همانند اسلحه (برنو) با ارزشم
- بلوچستان جاویدان
- این نام تمام زندگی ماست
- از ابتدا تا انتها
- من عاشق این سرزمینم
- ب ، شجاع ، ل ، حیا
- و ، زرنگ ، چ ، وفادار
- مثل کوهیم و بچه ببریم
- فرزند بلوچ هاییم ما
- قول میدم برای وطنم حرف بزنم
- این حرف ها سال هاست در فکر من فریاد میزنند
- احساس جلوی آزادی رو سد کرده
- وطن ماست که قوم دارد
- پیشینه اش رو دنبال کن ، قدمت دارد
- بلوچستان یک قوم است
- جرشا از قلب بهشت ایران مازندران! آآ! بیا
- از نسل تپورم ، مثل دیو سپید و آرش و مازیار! داداش بدون که
- تیکه تیکه ی این خاک هرکسی که پهلوان بوده رو پرورش داده
- دیو های مازنه (نام قدیم مازندران)
- بودند که نوشتن رو به تهمورث یاد دادن
- بهم میگن داداش رپ کن! پس منو صدا کن پدر بزرگ جرشا
- الآن تموم خانواده ام کنارم جمعن
- از شب تا صبح پای کاغذم و انگار کنتور نمیندازه و من
- داخل "صبکن" گفتم و الان رپ فلکلرو جا انداختم
- ما از هر قوم و نژادی توی قلب هیپ هاپ ایران
- همه یه خانواده ایم
- واسه اتحادی از عشق که تاریخ سازه این بارهمه یه پایه ثابتیم
- جان من این است ، لهجه زبان من این است
- آه من ، ایران من
- هوای در سینه است
- تو بوی بارانی ، عازم کوی آبادی
- ای داد هر بیداد ، وارث روح آزادی
- یه جمع تو چنگ جبر جغرافیا
- سهم وقت ما کمه ولیکن صبر خدا زیاد
- سر قلابه تو دست قلابی ها تو عصر گمراهی ها
- دخل ما اومد تا دخل اونا بیاد
- یه مشت ترک که مشترکه از نگاه مستند
- به انضمام اینکه دشمنم یک و دوش منم
- چرا که تا نگاه به عقب و تاریخ کنیم
- خود تاریخ سر در تابوت هامون رو با میخ کوبید
- دفن ، زیر کوهی که ساخت ، زیر گوری که ساخت
- زیر علف هرزی که روییده پاش ، اینه دونی که کاشت
- تو این زنجیره مظلوم واقع میشه
- یه تصویر معصوم خادم پیشه
- یه قربانی که به محض نجات طول نمیکشه حاکم میشه
- من اون عابرم که میخواستم از آ برم
- بدون باری از گذشته سبک سمت عاقبت که نشد
- از صبح تا شب با هیپ هاپم مینویسم و اصلا نمیفهمم وقت
- چطور میگذره
- واسم یه دفتر پیدا کن! باید دهن کلمه هارو صاف کنم
- مرد حسابی ، خشابم پره و همشون میشه شات ، پس ساکت باش
- اینجا جوونا نمیخوابن! من پسر ترکمنم و یه گرگم
- بکش عقب ، چون خیلی دیر دیده میشه ولی همیشه به پیشه
- به ترکمن خوش اومدید!
- صحرای استان گلستان با جنگل و باغ و بوستان بی شمار
- مردم ساده و خوش قلبی دارم که مثل کوه پشت من ایستادن
- با رپ فرهنگ ترکمن رو میارم وسط و صدام همه جا میپیچه
- به خودم ایمان دارم ، دیوانه وار جلو میرم و تو هم باید مارو نگاه کنی
- خوش اومدید
- وولک وصل شده شهرم به قلبم
- وولک ، جنوبی ها معروف به جنگن ، از مرد ، زن ، چه بچه اش
- همه فدایی مرزن ، یه پرچم
- سلامتی مردها و شب های اهواز و نخل های خاص و نمونه اش
- آرزوهای من درون توئه ، ای شهر من
- با تموم وجود دوستت دارم ای شهر بلند مرتبه ، نمونه و ارزشمند من
- من یه بمب انرژیم واسه نسل بعدم
- من همون دهنم که رنگو میپاشم از تو قلبم
- هیپ هاپ واسه ی من یه جنبش جمعیه تو شهرم
- یه نبوغه که حاصلش هست گرمی تو قلم
- منم یه مار کبری ام که تاریک شده دنیام
- میخزم تووی واقعیت بدون ترس و بحران
- از اشتباه درس میگیرم و هستم فکر جبران
- دنبال توجه نیستم و بهم میگن گمنام
- این اینجوریه ، اون اونجوریه ، همش حرف های چرت
- نشسته بیرون گود و میخواد لنگش کنه
- بهم بگو چرا اینقدر میخوای بگی چیا داری ؟
- کارهات اینقدر کلیشه اس که مثل نوش دارو بعد از مرگ سهرابه
- از یه شهر عجیب خاص ، وسط خلیج فارس
- واسه اون که نمیبینه چشمش ، کردیم مسیرو باز
- هنوز "ترین" روی زمین داغه ، میسازه پدیده دائم
- کارو میشنوی مریض و نابه ، ولی شما زدی به چاک
- این همه کارهای بزرگی که کردیم اتفاقی نیست
- یک دفعه مثل میرزا انقلاب میکنیم
- همیشه در فرهنگ و حقوق بشر پیش قدم بودیم
- واسه همینه که به اشتباه پشت سرمون حرف میزنن
- ماها گیلکیم و عیارمون بالاست داداش
- هرجا که رفتیم و قدم گذاشتیم ترکوندیم
- من از قوم گیل و دیلم ، از دل جنگل اومدم
- جایی که جلوی هیچ آدم گنده ای زانو نزده
- هی ، اومده کرزنگلو ، یه چیز افسانه ای مثل رستم و نوح
- صبر کن ، بهمون بگید راهزن های رپ
- خانی که کله اش قطع شده ، نمیتونه بهمون زور بگه
- نگاه کن ، اومدیم برای صلح و دوستی
- با سنگ و برنو ، بمب بومی و آشوبه شخمتون بزنیم
- تک سوارهای هیپ هاپ ، یاسوج کلمه رو تیر میکنه
- نگی که کوه تر زد ، وگرنه از کوه میندازمت پایین
- هبه به به ، بدو بچه کنتورت داره میگه ضعیفی
- دروغ نگو که کله اتو کنسرو میکنم
- دو روز دیگه وسط کنسرت هم میگی کوه – گل
- دهدشته و لری رپ رو برات روندش تا جنگل های مازندران
- یه هدفه که صلحه ، برابری
- فرقی نمیکنه جیبت پاره باشه یا کاسه ات پر از طلا
- متولد طوسم و روحم تا ابد به قلب خراسان وصل میمونه
- مثل رستم ، پررو و سینه سپر ، اومدم تا به جنگ خرافات برم
- توی این پهنه که لحظه ی سخت شکستن قلبش با تار رنگ زده
- اگه میبینی که نیستم و دورم ، این تبعید برای من اشد مجازاته
- مثل خیام خراب می هستم و از این دشت همیشه نوای نی اومده
- بزم داره گرم میشه ، قراره غم کم بشه ، بذار لباس عشق
- اندازه ی تن بشه
- باید رپ بشه دیگه صدای ملت
- بشکنه همه آینه های عبرت
- اونم وقتی که روش امضای داداشت اسلشه ، داداشت اسلش
- من توی شهری به دنیا اومدم که کوچه هاش بوی اصالت میدن
- توی استان خشکی که جنوبش به کویر ختم میشه
- حومه ی پر تمدن و فرهنگ
- ریگ جن ، یکی از منطقه های عجیب
- بایزید و خرقان و قلعه اش
- جنگل ابرش و باغ های سرسبز
- وقتی که میکروفون رو به دست گرفتم
- میخوام هرچی که توی سرمه بگم
- از مسجد جامع منطقه ی بسطام تا صد دروازه ی دامغان
- خلاصه که همین ، مهمون نواز با آدمای جدید
- مردم روستاهای اطرافی که با مرامن
- سمنان ، استان کویری و اصیل
- شده جاذبه رپم ، کار داری باهام
- از ته کرمان ، کف کارمانیام
- برگرفته از کر و کمان
- گویش و لهجه بازاری هاش خیلی اصیله
- کرمان صنایع زیادی داره ، مثل صنایع دستی
- معدن پسته یا طلای سبز
- کلوت شهداد یه جاذبه بیابانی مثل کویره
- شهر من با بنا و نقش هاش پر از جاذبه اس
- از چهار ماه اسارت مردم کرمان توسط لطفعلی خان زند میگم
- مبتنی به بحث های گفتنی
- مثل خواجوی کرمانی هنری
- مردم کرمان خون گرم و مهمان نوازن
- ارگ بم کرمان دو هزار سال قدمت داره
- تاکید ، یعنی اینو محکم بگم
- که بزرگ ترین سازه ی خشتی جهانه
- و زلزله دیوار گلی این سازه رو تخریب کرد
- جان من این است ، لهجه زبان من این است
- آه من ، ایران من
- هوای در سینه است
- تو بوی بارانی ، عازم کوی آبادی
- ای داد هر بیداد ، وارث روح آزادی
- تکلیف ها نامعلوم
- جلومون راه بندون
- آسمون که سیاه
- من کوتاه نمیام
- اضطراب ملموسه
- صورت ها عبوسه
- عقبم یه دیوار
- من کوتاه نمیام
- زیرچشمی نگاه بکن اوضاع ت*می رو
- هیپ هاپ تو تاریکی میده سودای خورشیدو
- تقدس گرایی که مسمومیت اورد
- پس با مخاطب میکنیم خیلی معمولی تعامل
- حوزه این انجمن تلاقی شعر و تفکره
- طبیعتا زیر بنا این سازه عشق و تنفره
- قدرت ما پذیرش نقد و نقد پذیرشه
- پس سلام به پویایی تا اینجا عقل من میکشه
- هرچی دور شدم ، بیشتر سفت شد ریشه ام
- دیدم با دل و دیده ام ، نوشتن شد یهو پیشه ام
- این شعر ها کیمیا میکنه ، میگم چطوریشم
- عجم زنده میشه بدین پارسی ، فردوسیش من
- نگاهم از تو برج رو اتوبان و
- ولی همت نیستش ، تورنتوئه 401 و
- اون سر دنیا برای اجرامون صف جلو کلاب و
- تهران یه روز میره صحنه به جام هولوگرامو
- ساکن و حاکم کوهستانم و فریاد میزنم که کردم
- طایفه های جاف ، گوران ، لک ، هورام ، کلهر ، شیرمردم
- ستون دالاهو هستم و سایه ام چون پراو گسترده است
- سرخوشم و خاکم مثل چشمام برام باارزشه
- جان و روحم مثل آب پاکه
- اما بدنم مثل سنگ سفت و محکمه
- برای دشمن های خاکم بی رحمم
- جای من قفس نیست ، من از نسل آتشم
- سینه سپر آماده ی جنگم
- داداش ، هیچ ترسی توی ذات من نیست
- هوره و هوهو یکی از رسم های آیین مردم کرمانشاهه
- اگه هزار تا پادشاه مثل سیاوش ازم بکشید
- باز هم سلطان خودم میمونم ، حق دلمو میگیرم
- نامرد نیستم و روال زندگی من همینه
- کرد ایلامم و اینجا همه باهم همدلیم
- تو هم اگه بهشون بدی نکنی ، بد نمیبینی
- نترسیم و سرمون همیشه بالاست و زندگی با این شرایط
- برامون آسونه
- خوشیم با روزگاری که با گذر زمان غم و غصه هامونو از بین
- میبره
- اینجا همه به هم کمک میکنن
- شرف مثل خون توی رگ ما جاریه و تسلیم نفس خودمون
- نمیشیم
- اینجا پر از مردان دوران دیده اس که واسه هرچیزی آماده ان
- نمیتونی بشینی پای حرفشون از بس که سختی دیدن و حرف
- دارن
- درسته که بدی توی داستانمون هست و بال پروازمونو از بین
- بردن
- ولی به تاریخ سه هزار ساله امون خوشیم که پر از جنگ و
- غنیمت بوده
- با همین چیزا حالمون خوبه ، دقیقا مثل طبیعتمون که زبانزده
- برادران من ، این صدا رو در کنار نامیان رپ میشنوید
- اکباتان (همدان) از قدیم پر از مرام و معرفت و زادگاه لوتی ها
- بوده
- مردمی مهمان نواز که از ملایر تا کبودرآهنگ
- و از کف زیرمین تا قله ی الوند ، همگی دل شیر دارن
- اینجا شهر دیاکو و آژی دهاکه ، پس اینو بدون
- بازمانده زبان پهلوی که
- مثل درختیه که ریشه هاش از گذشته سرچشمه گرفته
- به راستی که باید شهر خوبان باشد
- از مهد علم ، دانشمندانی مثل ابوعلی سینا داره
- و از مهد شعر ، شاعرانی مثل باباطاهر عریان
- مردمی بزرگ و قدرتمند مثل این سرزمین سراغ داری ؟
- اگه سوالی داری ، صبر کن بهش میرسیم ، پسر
- قصه های همدان سر دراز داره
- و مثل طومار اژدهاست که توی شعر من نمیگنجه
- میدونی اینجا کجاست ؟
- یا میدونی چه کسی این خاک رو برای ما گذاشته ؟
- بیا تا واست تعریف کنم
- از قوم کورمانج
- من حریف چنگیزم
- پس با مشکلات خودم هم میرقصم
- از ارگ بلقیس تا دست مفخم
- برو مطالعه کن و ببین کی چیکار کرده
- ایوب پیغمبر از اینجا اومده
- از کجا میای ؟
- اینجا قلعه ی جلال الدین جاجرمیه
- پس بیا ، به خراسان شمالی خوش اومدی
- میگن چطور یه جور بروز میدی حس شب هاتو
- که هرجا میریم دور دنیا یکی حفظه رپ هاتو
- تو شهری چشمو وا کردم که دیدم نصف جهانو
- زاده ی تلاش ماست اون رپی که عشقه برای تو
- "میگه: "دادا حالا خسیسی یا نه ؟
- "میگم: "مزه نریز موزیک ها رو خریدی یا نه ؟
- "تو که داری ، اونور آبی و خرجی نیس واست"
- "تو هم بخواه تا برسی ، تو هم پاشو بیا هست"
- نه که تهران ، کل ایران ، با هر لهجه و گویشی
- هروقت باهم بودیم بردیم ، همه بچه ی بومشیم
- نگهبان دریا ، صحرا ، جنگل ، دره و کوهشیم
- زنده اس روح شاعرامون تو رپ از دل و خونشیم
- وطن چه درخت خشکیده باشه
- و چه هر طور دیگه ای ، باز هم زیباست
- اینجا سرزمین شهر سوخته ، مهرگان و کلپورگانه
- سرزمین موسیقی ، ادبیات و شعراست
- مهر هانی و شی مرید در قلب ماست
- مردانی که جان خودشونو برای سرزمین فدا کردن
- زنانی که برای آبادانی سرزمین تموم تلاش خودشونو میکنن
- سازهای تنبیرگ سروز ، سوزن دوزی پلیوار و جالار
- همین نماد و هویت ماست ، پس خوب گوش بده
- ترس همون چیزیه که خیلی از ما میترسه
- ما دلیر و زینت سنگر حقیم
- که عشق هیچوقت ازمون جدا نبوده و نخواهد شد
- عامولیک ، کاکو ، ما رو پیدا کن
- روی فرهنگ ، تمدن ، ما رو امضا کن
- بگو ایول بابا ، همه آوانگارد ، پاسارگاد
- تخت جمشید و آرامگاه ، بالاست جات
- اینجاست ، همونجا که فارس هست اسما
- گفتار ، پندار ، کردار ، عزت
- اینجاست حافظ ، سعدی و قیمت نیست
- واسه کوروش و منشور عبرت
- غرور هر آریایی رو با تصویر ذهنیش کشیدیم
- از فارس ، اچوم ، لر ، ترک قشقا ، خمسه ، همه رسیدیم
- به نوسان ضربات و وحدت کلمات و غیرت حضرات پز میدیم
- ما ها تئوریک ، عملیک ، پرسیدیم
- ما پایتخت فرهنگ این اقلیمیم
- جان من این است ، لهجه زبان من این است
- آه من ، ایران من
- هوای در سینه است
- تو بوی بارانی ، عازم کوی آبادی
- ای داد هر بیداد ، وارث روح آزادی
- من از نسل آفتاب و دلیران تنگستانم
- رییس علی دلواری و لیان و نخلستان
- منم و نوای فایز و دشتی
- رد پای غیرته هرجاشو گشتی
- دلم به رپ خوشه و سرم داغه واسه رپ
- ببین چی بهت میگم و چی واست پخش میشه
- چه شب هایی که خوابم نبرد
- رسید فردای پیروز شدنم
- دایی دستمو ول کن
- بیت هم زیرم مرده که
- آ رضا خان بابادی ، نبودی ببینی نوه ات مثل شیر رپ میکنه
- تشمال (ساز بختیاری) میذاشتن اون
- موقع که نبودم ، نمیدونن کی بوده رپ میکنه
- زاگرس و البرز خونه منه ، میدونی ایران منه که دل منه
- جنگو بلدیم ، برنو روی شونمه و قطاری رو کمرمه ، کمرتو میبره
- بهم نگاه کن ، نمیدونی ایل پشتمه و از روی غیرت ، وجدانو برات کشتمش
- ما خون دادیم به خاک تا گل رشد کنه ، سرزمینو باج ندن قمپوز کنن
- ما به جنگ رفتیم و خاک رو به چنگ گرفتیم
- میدونی ، با دل تنگ ، واسه عظم وطن باید تن بره
- کل بزن ، گاله بزن ، میام به رکابت بختیاری ، عاشقتم
- مولوی هیپ هاپ مات و محو قلم نالی شده
- تو به حدی رسوا شدی که تن به حقارت دادی
- الآنم رو به روی شیر زخمی وایسادی ؟ عالیه
- میبینی گله ی شغال ها زنده از زیر چنگال شیر در نمیرن
- به کم قانع نیستم ، کدوم درد غم زده
- از ها از قلم ماموستا شیرکوبیکس افتاده ؟
- تبار صلاح الدین تا سرحد مرگ سر خم نمیکنه
- گوشه و کنار هیپ هاپو شخم زدم
- کرد مریوان حرف حساب رپ کردستان شد
- تو هم که زبونت زیر پر و بال خانواده ات پا گرفته
- بهتره بیشتر از این نزنی به جاده خاکی
- چون من از اون کاراکترام که اگه پاش بیفته
- کوچیک و بزرگ شکارچی هارو شکار میکنم
- از بزرگ تا کوچیک به احترام وایسین! این اردبیله
- نسل شیخ صفی و یحیویه این
- اینجا مکان جنگ های چالدرانه ، اسم بابک میاد به پاش بلند شید
- بنگ بنگ بنگ ، اینجا از اول جنگیدیم
- روح هایی که با اصابت هر گلوله به هدف ، از شهرمون پر کشیدن
- وارماشین توی فکرت میخونه ، خون به آبرومون میفته
- اینجا من هیزم آتش برای زمستون هاشم
- دست خالی آماده جنگم
- میزنم فلو فلو ، گوزو پیلو (غذای محلی)
- از جلوم گم شو وقتی میکروفون جلومه
- باید بشینی پای حرفم
- ببینی این خاک چی پرورش داده
- همیشه سینه ام سپره و رو به جلو هستم و زیر لاک نمیرم
- عاشق کوچه های خاکی ، گلی ، گنبدهای خشتی
- توام وقتی کاراتو انجام دادی ، یه سر به اینجا بزن
- پهلوانم ، یزدیم ، بازیم معمولا جدیه
- گرد و خاک و طوفانه ولی من هنوز استوارم
- مثل آتش آتشکده زردشتی هام که هزار ساله روشنه
- همه ایران مشتی و خوبن و منم یکی از اون خوبام
- چپتامو (کفش) بالا کشیدم و کمر همت بستم
- نمیخواستم وقت تلف بشه
- از عقرب سمی تر ، از دور با حیبت میام
- تاریخ خودمونو برات باز کنم ، ما خیلی مصیبت هارو رد کردیم
- از ناصرخسرو بپرسی تو حیرت فرو میری
- ما گل های زعفران خودمونو میچینیم
- از بی آبی چاه میکنیم
- از قهستان میگیم ولی کم نمیاریم
- ولی ما هیچوقت تسخیر و تسلیم نشدیم
- حرفی نمیگیم که ترفیع بگیریم
- هیچ جارو به جنوب خراسان ترجیح نمیدم
- من از ایل و تبار میرعماد ، دهخدا و قرت العینم
- بعضیا پرچم این شهر قدیمی رو به اسم من زدن
- هر بچه پررویی بخواد بهش آسیب و یا گند بزنه
- جوری با مشت میزنمش که از چونه اش خون سرازیر شه
- اگه از غربت تنگ بشه این دل غمگینم
- بوی آشنایی میشنوم در تو ، قزوینم
- نباشی ، نمیتونم ، چون هستیمو از تو گرفتم
- باشد که وقتی نیستم ، زاکانی بعدیت بشم
- هیچ آبی نیست بکنه تشنگیمو رفع
- من شیره ی کوه رو میخوام ، دماوند ، رو نوکش برف
- ریشه ها جنوب یزد ، میرسه شمال شرق
- بچه ناف تهرون ، ساکن نیمه ی غرب
- با صداقت رفتم راه ، سبزه تو مسیر نگاه
- میگشتم درون من ، تا پیدا بکنم ما
- وحدت وجود در حال عبور از تو لحظه ها
- نتیجه اش میجوشه عشق ، میشه جاری تو صدا
- میگذره سال ها ، میسازیم فرهنگ
- میدونی داستانی داره هرکس از اول
- تو هر ترک با هر اکت ، تو حرکت تا مقصد
- یا برعکس آخر سر
- پخشه این صداها تو هر شهر
- چفته این فلوها رو هر ضرب
- نقش این واژه ها که رمزن ، بی مرزن
- رقص رو ریتماس
- گرفیتی ، بیت باکس
- نیست تو خون ما ترس
- هیپ هاپ یه خونواده اس
- اینجا قم هستش ، مهد عهد تغییر انقلابی
- حرم صحن اتابکی ، هستش قبر پروین اعتصامی توش
- اسطوره نه نبود ، شیخ عباس قمی و شیخ صدوق
- خوانساری ، شده مرکزه تشیع به خاطر جمکران
- توی دل استعمارگر اسم لب چال (محله ای در قم) ، مشت محکم
- توی دل مردمم ، گیو و گودرز (شخصیت های اساطیری)
- جاودان میمونن
- نگاه بنداز به حرم مطهر
- یه لحظه به باستانه قمرود نگاه کن
- نه عمو ، اگر راهت افتاد اینجا ، یه سر بیا سوهانم بزن
- مثل من از مرکز ببین ، هنوز سلطان آبادیم ، تو منطقه تیم
- تکمیله تهش میشه حرف از یه پیر
- گنجوی هنرمند این شهر بود و هست! کمبوده ؟ نه
- بزرگان این سرزمین مثال حسابی پروفسور و امیرکبیر
- دود از کنده اومد ، این شهر میشه چاشنی و بمبه تو من
- تا اومدم دلخوش بمونم ، عمو زنجیرو بافت ولی پشت کوه انداخت
- ولی باز سرپام و پررو من اینجام ، شما تو مشت شین
- از استان مرکزی غرش شیرم ، میشناسی ذبی درشکه چیم
- سلام به شهر زنجان ، دیار پادشاهان
- جز من بوده کسی که تاوان حق رو داده باشه ؟
- زادگاه جعفری ، منزوی و سهرودی اینجاست
- مثل غواصی تو هیپ هاپ بودم ، اینجا بنای رپو من گذاشتم
- حیف که کر و کور و لال بودن که این قلمو از من خواستن
- توی این مسیر ، شعراشونو نوشتن و نوشتن اما نصفه کاره به بازی خاتمه دادن
- آرزوهایی که ترکان داشت و همشونو به خاک سپردن
- من ترسی از گرفتن یا بردنم تا وقتی که زنده ام ندارم
- وقتش رسیده که یه تکون اساسی به فکر و ذهنت بدی
- تو زیر زمین که کامل خودمم یه موج صوتی و صدا درست میکنم
- که از ذهنت مستقیم به سمت ذهن کثیف جامعه شلیک بشه
- گرفتن و بی هویت کردن و گم شدن
- زنجیری که دور دست و پا و ذهنت کشیده شده
- یه مبارز و لشکر واقعی ، کرد خاورمیانه
- در حقیقت ، ما حسی مشترک [ با چند زبان یا لهجه مختلف ایران ] هستیم
- جان من این است ، لهجه زبان من این است
- آه من ، ایران من
- هوای در سینه است
- جان من این است ، لهجه زبان من این است
- آه من ، ایران من ، هوای در سینه است
- آآ! اشی کاگان بیتو کشت
لینک کوتاه :
نظرات شما